کمیته گزارشگران حقوق بشر: گزارشی از مراسم بزرگداشت روز ملی اقلیت‌های جنسی در ایران

منبع این نوشته: کمیته گزارشگران حقوق بشر – تاریخ انتشار: 28-07-2010

کمیته گزارشگران حقوق بشر – در ماه اخیر گروه کوچکی تشکیل شد و برای اولین بار در ایران روزی به عنوان روز ملی اقلیت های جنسی ایران نامگذاری و از سوی این گروه جشن گرفته شد. گزارش پیش رو توسط یکی از افرادی که در این مراسم شرکت داشته و به توصیف این تجربه جمعی میپردازد, نوشته شده است. به امید روزی که تمام تبعیض های اجتماعی قانونی برداشته شده و به تمام افراد فارغ از جنسیت و مذهب و گرایشهای جنسی و… به عنوان انسان نگریسته شود و از حقوقی برابر برخوردار گردند.

روز ملی اقلیت‌های جنسی ایران

یکم مرداد ۱۳۸۹ مراسم بزرگداشت اولین سال‌روز ملی اقلیت‌های جنسی ایران که ياداور حقوق و مسئوليت مان در قبال خویشتن و جامعه است توسط جمعی در ایران برگزار شد. تاکید بر حقوق انسانی ما در تقابل با يك‌ديگر و حق به رسمیت شناخته شدن, در اجتماعي كه در آن زندگی مي‌كنيم , مسئوليتی در قبال خویشتن و دیگری پیش رویمان میگذارد که به ما انگیزه فعالیت می دهد.

ما توانستیم در این روز, وجود و حضور آشکار و پویای خود را نشان داده و ظرفیت‌های نادیده گرفته شده اقلیت‌های جنسی برای هم‌بستگی و اراده‌ي جمعی را نمایان کنیم.

هدفمان تمرين با‌هم‌بودن، تحمل هم، هم‌ياري در غم و شادی یکدیگر و مشاركت در هر آن‌چه زندگي ما است. ایده‌ي داشتن روز ملي اقليت‌هاي جنسي که از سوي جامعه‌ي كويير ايراني پيشنهاده شد، سال‌ها است به صورت‌های مختلف مطرح و بحث شده است و امسال عده‌ای از ما به مرحله‌ای رسیديم که با تجربیات و ذهنیتی که در این زمینه داشتیم دست‌به‌کار شده و اقدامی را در این زمینه شروع کرديم.

می‌شد ماه‌ها و سال‌ها مانند گذشته بر روی این مسئله بحث و گفت‌وگو کرد, ولی گاهی برای این‌که کاری پیش برود و جدی گرفته شود، لازم است اقدام قاطعی صورت گیرد. هر کاری آغازی دارد و هیچ کاری از ابتدا تمام شده و بی‌عیب نیست و ما امسال در نقطه‌ي آغاز هستیم نه در پایان راه، امسال كه همه‌ي ما داغ دار فرزندان اين سرزمينيم و دل‌نگران حال عزيزان‌ در بندمان، درست همين امسال كه اين خاك و مردمان‌ش چشم دنيا را نسبت به زيبايي حركت خود خيره كرده است. ما همين امسال دست‌به‌كار شديم چراكه به تاخیر انداختن هر مساله انساني ، به هر بهانه‌اي به ضرر حقوق انساني و رسيدن به شرايط برابر است. چراكه ما باور به اين مسئله را ضروري مي‌دانيم كه رسيدن به فردايي بهتر، در گرو ديدن چشم‌انداز برابري و حقوق تمامي ما انسانها است.

با تمام توان و امكاناتی كه در اختيار داشتيم، تلاش کردیم تا جای ممکن با افرادی با دیدگاه‌های مختلف, چه موافق و چه مخالف در باره‌ي این موضوع گفت‌وگو کنیم، هیچ شخصی یا گروهی رهبری این اقدام را برعهده نداشت، این خواست و نیازی عمیق در وجود بسیاری از ما بود تا روزی را برای پرداختن به خود و دوستان‌مان به‌عنوان یک جماعت و نه فقط یک فرد, داشته باشیم. روزي كه تا زمان آزادي اين خاك و تا زمان رنگ‌باختن اين مرزبندي‌ها، روز ما باشد. به امید روزی که این مرز بندی ها رنگ ببازد و فارغ از هرچيز ديگر تنها روز انسان باشد.

و تنها شروع این حرکت کافی بود تا افراد و گروه‌ها به‌صورت خودجوش و فعالانه، پی‌گیر آن شوند و هرکس با توجه به انتظارات و دیدگاه خود راهی را در این جهت در پیش گیرد و خوش‌بختانه این طرح با استقبال خوبی روبه‌رو شد، مهم‌ترین کاستی‌اي که امسال با آن روبه‌رو بودیم این بود که تعداد افرادی که به آن‌ها در این زمینه اطلاع‌رسانی شد محدود بود و این امکان مشارکت و هم‌فکری بسیاری از دوستان را از ما گرفت ولی این نه از روی بی‌توجهی ما بلکه به دلیل محدودیت زمان و امکانات بود.

تعدادی از ما در جمع‌ دوستانمان، تصمیم گرفتیم یک جشن کوچک برپا کنیم و با آن‌چه برایمان ممکن و در دسترس بود مراسمی را برای این روز برگذار کنیم.

با تلاش و هم‌کاری دوستان توانستیم چند پرچم رنگین‌کمان و نمادهای ديگر رنگی تهیه کنیم و برای بزرگداشت این روز اثر دست خود را با رنگ‌های رنگین‌کمان بر روی یک پارچه گذاشتیم. تدارک‌دیدن برای حرکتی حتی در این حد کوچک و همکاری و همفکری دوستان در این روز سبب شد تا خود را بیش از یک فرد و عضوی از جامعه‌ي اقلیت‌های جنسی حس کنیم، شاید برگزاری چنین مراسمی بیش از آنکه بر روی دیگران تأثیر داشته باشد و وجود ما را در جامعه یادآوری کند، تلنگری است به خودمان، فرصتی است برای داشتن حسي خوب نسبت به خود و دوستان‌مان. در مهمانی کوچکی که برپا کردیم، تعداد زیادی عکس با نماد‌های رنگین‌کمانی گرفته شد، تقريباً تمام كارها با مشاركت دوستان انجام گرفت. حتا بادكردن بادكنك‌ها و تنظيم چيدمان محل هم جزئي از زمان باهم بودن‌مان بود. یک کیک ساده هم خوردیم که دور هم و در آن حال و هوا خیلی چسبید. یکی از دوستان چند شعر از شعرهاي زیبایش را برايمان خواند، فرصتی بود برای همه‌ي ما تا فارغ از هياهو و دغدغه‌هاي روزمره، در یک فضای رنگین‌کمانی احساس امنیت و تعلق کنیم.

پس از مهمانی، با تعدادی از دوستان بیرون رفتیم تا دور شهر چرخی بزنیم. پرچم رنگین‌کمان را که خودمان دوخته بودیم، از ماشین بیرون آوردیم و جیغ و هورا کشیدیم، یک خانم از توی ماشین‌ش پرسید این پرچم نماد چیه؟ ما هم گفتیم ال جی بی تی، تمام اتفاقات این روز تجربه‌ي خوب و به‌یاد‌ماندنی برای ما بود. تجربه‌ای که فقط به لطف داشتن یک روز خاص به آن رسیدیم.

کار بزرگ از روز بعد آغاز شد، از این پس کسانی که مزه‌ي این روز را چشیدند مشتاق خواهند بود تا این تجربه‌ي دل‌پذیر را با دیگران قسمت کنند تا سال آینده این روز را هرچه باشکوه‌تر برگذار کنیم.