روز ملی اقلیت‌های جنسی ایران | پسر

منبع این نوشته: پسر – تاریخ انتشار: 26-07-2010

 

یکم امرداد 1389، عده‌ای اين روز را گرامي داشتند. بزرگداشت اولین سال‌گرد روز ملی اقلیت‌های جنسی ایران، ياداوري حقوق و مسئوليت هريك از ما ست. حق ما در تقابل با يك‌ديگر و اجتماعي كه در آن زيست مي‌كنيم و مسئوليت هر كدام از ما، پيش از هر چيز در برابر خودمان و همچنين در برابر هر كدام از ما و در تقابل با اجتماع بشری.

ما توانستیم در این روز نشان دهیم، وجود و حضور آشکار و پویا داریم و ظرفیت‌های اقلیت‌های جنسی برای هم‌بستگی و اراده‌ی جمعی برای ما روشن شد.

اشتياق برای تمرين با‌هم‌بودن، تحمل هم، هم‌ياری و مشاركت در هر آن‌چه زندگی ما ست، از غم و از شادی.

ایده‌ی داشتن روزی شبیه به آن‌چه در روزهای آخر تيرماه به عنوان روز ملی اقليت‌های جنسی، از سويی از جامعه‌ی كويير ايراني پيش نهاده شد، سال‌ها است به صورت‌های مختلف مطرح و بحث شده است و امسال عده‌ای از ما به مرحله‌ای رسیديم که با تجربیات و ذهنیتی که در این زمینه داشتیم دست‌به‌کار شدیم و اقدامی را در این زمینه شروع کرديم.

واقعیت این است که می‌شد ماه‌ها و سال‌ها مانند گذشته بر روی این مسئله بحث و گفت‌وگو کرد ولی گاهی برای این‌که کاری پیش برود و جدی گرفته شود، لازم است اقدامات قاطعی صورت گیرد. هر کاری آغازی دارد و هیچ کاری از ابتدا تمام شده و بی‌عیب نیست و ما امسال در نقطه‌ی آغاز هستیم نه در پایان راه، همين امسال كه همه‌ی ما داغ دار فرزندان اين سرزمين هستيم و دل‌نگران حال عزيزان‌ در بندمان، درست همين امسال كه اين خاك و مردمان‌ش چشم دنيا را نسبت به زيبايی حركت خود خيره كرده است. ما همين امسال دست‌به‌كار شديم چراكه تعطيل هرچيز در جهت انسانيت، به هر بهانه‌ای به ضرر حقوق انسانی و رسيدن به شرايط برابر است. چراكه ما باور به اين مسئله را ضروری مي‌دانيم كه رسيدن به فردايی بهتر، در گرو ديدن چشم‌انداز برابری و حقوق تمامی ما است. يك‌يك افراد انسانی.

با هر ان‌چه از توان و امكان كه در اختيار داشتيم، تلاش کردیم تا جای ممکن با افرادی با دیدگاه‌های مختلف موافق و مخالف در باره‌ی این موضوع گفت‌وگو کنیم و تعامل ايجاد كنيم، هیچ شخصی یا گروهی رهبری این اقدام را برعهده نداشت، این خواست و نیازی عمیق در وجود بسیاری از ما بود تا روزی را برای پرداختن به خود و دوستان‌مان به‌عنوان یک جماعت و نه فقط یک فرد داشته باشیم. روزی كه تا زمان آزادی اين خاك و تا زمان رنگ‌باختن اين مرزبندی‌ها، روز ما باشد. تا آن‌زمان كه هر روز، روز انسان باشد فارغ از هرچيز ديگر.

و شروع همه‌ی اين‌ها فقط کافی بود با با یک جمله یادآوری شود تا افراد و گروه‌ها به‌صورت خودجوش و فعالانه، پی‌گیر آن شوند و هرکس با توجه به انتظارات و دیدگاه خود راهی را در این جهت در پیش گیرد و خوش‌بختانه این طرح با استقبال خوبی روبه‌رو شد، مهم‌ترین کاستی‌ای که امسال با آن روبه‌رو بودیم این بود که تعداد افرادی که به آن‌ها در این زمینه اطلاع‌رسانی شد محدود بود و این امکان مشارکت و هم‌فکری بسیاری از دوستان را از ما گرفت ولی این نه از روی بی‌توجهی ما بلکه به دلیل محدودیت زمان و امکانات بود.

تعدادی از ما در جمع‌های دوستانه‌ی مان، تصمیم گرفتیم یک جشن کوچک برپا کنیم و با آن‌چه برای‌مان ممکن و در دست‌رس بود مراسمی را برای این روز برگذار کنیم.

با تلاش و هم‌کاری دوستان توانستیم چند پرچم رنگین‌کمان و نمادهای ديگر رنگی تهیه کنیم و برای یادبود این روز اثر دست خود را با رنگ‌های رنگین‌کمان بر روی یک پارچه گذاشتیم. تدارک‌دیدن برای حرکتی حتی این‌چونین کوچک و هم‌کاری و هم‌فکری دوستان در این روز سبب شد تا خود را بیش از یک فرد و عضوی از جامعه‌ی اقلیت‌های جنسی حس کنیم، شاید برگذاری چونین مراسمی بیش از آن‌که بر روی دیگران تأثیر داشته باشد و وجود ما را در جامعه یادآوری کند، تلنگری است به خودمان، فرصتی است برای داشتن حسی خوب نسبت به خود و دوستان‌مان.

در مهمانی کوچکی که برپا کردیم، تعداد زیادی عکس با نماد‌های رنگین‌کمانی گرفته شد، تقريباً تمام كارها با مشاركت دوستان انجام گرفت. حتا بادكردن بادكنك‌ها و تنظيم چيدمان محل هم جزئي از زمان باهم بودن‌مان بود. یک کیک ساده هم خوردیم که دور هم و در آن حال و هوا خیلی چسبید. یکی از دوستان چند شعر از شعرهاي زیبایش را برايمان خواند، فرصتی بود برای همه‌ی ما تا فارغ از هياهو و دغدغه‌های روزمره، در یک فضای رنگین‌کمانی احساس امنیت و تعلق کنیم.

پس از مهمانی، با تعدادی از دوستان بیرون رفتیم تا دور شهر چرخی بزنیم. پرچم رنگین‌کمان را که خودمان دوخته بودیم، از ماشین بیرون آوردیم و جیغ و هورا کشیدیم، یک خانم از توی ماشین‌ش پرسید این پرچم نماد چیه؟ ما هم گفتیم ال جی بی تی، تمام اتفاقات این روز تجربه‌ي خوب و به‌یاد‌ماندنی برای ما بود. تجربه‌ای که فقط به لطف داشتن یک روز خاص به آن رسیدیم.

کار بزرگ از روز بعد آغاز شد، از این پس کسانی که مزه‌ی این روز را چشیدند مشتاق خواهند بود تا این تجربه‌ی دل‌پذیر را با دیگران قسمت کنند تا سال آینده این روز را هرچه باشکوه‌تر برگذار کنیم.